Od 25 maja 2017 r. w Niemczech zakaz odbierania tygodniowego odpoczynku w kabinie pojazdu

24 maja 2017 r. została  opublikowana w niemieckim Federalnym Monitorze Ustaw  (Bundesgesetzblatt, BGBl. I, str. 1214 ss.)  „ustawa o zmianie Ustawy o transporcie drogowym, ustawy o personelu kierującego pojazdami, ustawy o czasie pracy samodzielnych kierowców, Ustawy o ruchu drogowym oraz ustawy o Federalnym  Urzędzie Ruchu Drogowego”, która wchodzi  w życie od  25 Maja 2017 r.  Na mocy tych przepisów kierowca odbierający tygodniowy odpoczynek w kabinie pojazdu na obszarze Niemiec będzie karany karą administracyjną według nastepujących stawek : do 2 godziny odbierania odpoczynku w kabinie pojazdu : 30 EUR, od 58 do 67 godzin 30 euro za każdą godzinę, za czas przekraczającą 67 godz.  60 euro za każdą godzinę. Za naruszenie to odpowiada też przedsiębiorca: za każdą godzinę 90 euro , za więciej niż 67 godzinę  180 euro za godzinę.

Continue reading

Podważenie treści listu przewozowego – wyrok Sądu Rejonowego dla ms.t. Warszawy z 8 marca 2017 r.

Sprawa dotyczyła próby obciążenia kosztami przewozu osoby, która wydała towar firmie kurierskiej i nie była z nią związana umową przewozu. Firma kurierska  wykonała umowę przewozu na zlecenie innego podmiotu. Niemożność uzyskania należności od zleceniodawcy  za przewóz spwodowały skierowanie roszczenia o zapłatę do podmiotu, który wydał towar i podpisał list przewozowy w rubryce przeznaczonej dla nadawcy. Powód – firma kurierska powoływała się na treść listu przewozowego, który był podpisywany na prędce przez wydającego towar przedsiębiorcę, a także na własne regulaminy, ktorych nigdy nie przedsatwiła pozwanej.  Wyrok z jednej strony pokazuje, że można podważyć treśc listu przewozowego, z drugiej jednak uświadamia ryzyka jakie niesie nieprawidłowe dokumentowanie przewozu.

Zapraszam do zapoznania się z  uzasadniem poniżej plik .pdf

wyrok umowa kurierska

Elektroniczny list przewozowy a obowiązki wynikające z VAT

Polska nie jest stroną protokołu dodatkowego Konwencji CMR o elektronicznym liście przewozowym, jednak coraz więcej krajów europejskich przystępuje do tego protokołu, jest wśród nich Holandia. Wobec powyższego  podatnik zadał pytanie organowi podatkowemu czy w związku z planowaną zmianą sposobu przechowywania dokumentów CMR, przechowując dokumenty CMR w formie elektronicznej na serwerze w Holandii, będzie postępować prawidłowo w świetle obowiązujących przepisów, tj. art. 112 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług? Indywidualna interpretacja była pozytywna, zresztą tak jak dwie poprzednie wydawane w sprawie z 2011 i 2014 roku.

Continue reading

Nie można uzależniać zapłaty frachtu od dostarczenia dokumentów przez przewoźnika.

Kolejny interesujący wyrok na korzyść reprezentowanego przez nas przewoźnika zapadł przed Sądem Rejonowym w Radomiu w dniu 31 marca 2017 (V GC 902/16). Sąd uznał za nieważny zapis zawarty w zleceniu przewozowym , że zgłoszenie wierzytelności wobec spedytora do firmy windykacyjnej podlega karze umownej. Uznał także , ze nie dostarczenie dokumentów związanych z przewozem nie może uzasadniać wstrzymania wypłaty przewoźnego. Istotą umowy przewozu nie jest dostarczenie dokumentów towarzyszących przesyłce, tylko dostarczenie określonego w umowie ładunku – zasadnie wywiódł Sąd Rejonowy. Ponadto wskazano na nieważność umowy prorogacyjnej (poddania rozstrzygnięcia przez sąd właściwy dla siedziby spedytora) w zleceniu przewozowym, skoro zlecenie nie miało formy pisemnej. Mały, ale ważny krok w kierunku rzeczywistego zrównania pozycji stron umowy przewozu. Zapraszam do lektury uzasadnienia wyroku. Plik pdf. poniżej.

wyrok kary umowne V GC 902-16

 

Niedpuszczalność naliczania podwójnych kar umownych – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. Sąd w części unzał powództwo przewoźnika, który zawarł stałą umowę o współpracy w zakresie wykonywania przewozów drogowych. Umowa zawierała kary umowne w wysokości połowy frachtu za nietermionowe dostarczanie dokuemntów przewozowych , przy yczym terminy te były bardzo krótkie. Ponadto przewidziano karę umowną za rozwiązanie kontraktu przez zlecenidoawcę oraz niewykonanie zleceń. Przewoźnik dążył do szybkiego rozwiązania kontaktu z powodu opóźnień w płatnościach. Zaprzestał współpracy wypowiadając umowę. Zleceniodawca nie uznał tego wypowiedzenia i sam wypowiedział umowę przewoźnikowi, naliczając kary umowne, które pochłonęły cały zarobek przwoźnika. Sąd uznał tylko część kar umownych za uzasadnione, co pozwoliło na odzyskanie istotnej części frachtów przez przewoźnika. Uznał Sąd Okregowy w Warszawie, że nie można naliczać kary umownej za nieterminowe dostarczenie listów przewozych i jednocześnie za rozwiązanie umowy. Podwójne liczenie kar umownych za to samo naruszenie jest w ocenie sądu nadużyciem prawa. Wyrok przydatny w relacjach ze spedytorami zabezpieczającymi współpracę z przewoźnikami karami umownymi w stałych kontraktach. Tekst wyroku poniżej w pdf. (istotne wywody pogrubiono)

wyrok SO W-wa podwójne naliczanie kar umownych

Trybunał Konstytucyjny uznał za sprzeczne z Konstytucją RP przepisy o ryczałtach dla kierowców

InfoBox.png-256x256Dziś zapadł bardzo ważny wyrok Trybunału Konstytucyjnego stwierdzający niekonstytucyjność art. 21a ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców, który był podstawą do żądania przez kierowców pokrycia kosztów podrózy słuzbowej. Wyrok otwiera możliwość do wznawiania postępowań zakończonych prawomocnym wyrokiem a zasądzających nalezności na rzecz kierowców. Poniżej treść orzeczenia. Skarga o wznowienie postępowania powinien być wniesiony w terminie 3 miesięcy od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.  Continue reading

Odszkodowanie za niedotrzymanie terminu załadunku pojazdu.

wagaZdarza się że po przyjęciu zlecenia przewozowego pojawiają się trudności z załadunkiem przesyłki. Zbyt długie oczekiwanie na załadunek może dezorganizować pracę przedsiębiorstwa transportowego i narażać je na straty. W razie naruszenia ustalonego w zleceniu terminu załadunku przesyłki  istnieje mozliwość odstąpienia przez przewoźnika od umowy przewozu. Powinno być to jednak poprzedzone wyznaczeniem przez przewoźnika rozsądnego terminu na wykonanie zobowiązania przez zleceniodawcę (spedytora). Nie dochowanie tego terminu pozwala na odstąpienie przewoźnikowi od umowy przewozu i żądanie zapłaty odszkodawania (kosztu dojazdu i pracy kierowcy, a także utraconych korzyści np. utraconego, wskutek naruszenia terminu załadunku innego zlecenia). Przykładem jest załączony wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia.

wyrok-sr-krakow

reklamacja wysłana e-mailem nie jest skuteczna – wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

wagaSąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r. V ACa 861/15 potwierdził że nie wywołuje skutków prawnych reklamacja złożona przewoźnikowi drogą e-mailową. Zgodnie z art. 30 ust.3 mozna dochodzić odszkodowania za opóźnienie w dostawie ,jednak warunkiem wysuwania roszczeń w transporcie międzynarodowym jest uprzednie pisemne zastrzeżenie przesłane do przewoźnika. Reklamacja ta powinna byc złożona w terminie 21 dni od dnia wydania przesyłki i powinna mieć formę pisemną. Brak takiej czynności powoduje wygaśnięcie roszczenia z upływem 21 dni od dnia wydania przesyłki. W przypadku innych szkód w przewozie np. utraty przesyłki lub szkody w substancji przesyłki pisemna reklamacja zawiesza stosunkowo krótki (roczny) termin bieg przedawnienia tych roszczeń (art. 32 ust.2 Konwencji CMR). W pratkyce zastrzeżenia te przesyłane sa barzo często drogą mailową. Sąd potwierdził słuszne zapatrywanie , że zgłoszenie reklamacji w ten sposób następuję z naruszeniem przepisów o formie pismenej i e-mail nie spełnia wymgów formy pisemnej. W konsekwencji czynność nie jest skuteczna i roszczenia mogą wygasnąć wskutek upływu terminów przedawnienia. Poniżej skan orzeczenia 

wyrok w sprawie formy zastrzeżenia

Wątpliwa ważność kar umownych za naruszenie zakazu konkurencji w zleceniach transportowych

ID-100140211W zleceniach przewozowych rozpowszechniione są klauzule o zakazie konkurencji. Mają one różną treść, jednak zazwyczaj polegają na zagrożeniu karą umowną, w razie podjęcie zleceń od kontrahenta zleceniodawcy przez faktycznego przewoźnika. Kara obowiązuję przez kilkuletni okres, a czasem i bezterminowo, zawsze bez jakiegokolwiek finansowego ekwawilentu dla przewoźnika. Zdarza się też czasem, że przewoźnicy zupełnie nieświadomie łamią ten zakaz zapominając, że kiedyś wykonywali jednorazowy przewóz z udziałem kontrahenta, który objęty jest tym zakazem, ryzykując wysokimi karami umownymi. W orzecznictwie coraz mocniej zarysowuje się linia o nieważności tych zapisów, jeżeli dotyczą one okresów gdy strony nie pozostają już w stosunkach umownych. Wskazuje się na konieczność zachowania równowagi pomiędzy zachowaniem konkurencyjności gospodarki, a prywatnymi interesami chronionymi przez ograniczenie działań konkurencyjnych. W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2007 r. (II CSK 400/06), wskazano, że :

Continue reading

Wtragnięcie emigrantów a wykazanie szkody w przewozie

wagaWobec trwającego kryzysu emigracyjnego, częste są wypadki wtargniecia nielegalnych emigrantów do naczepy. W przypadku ładunków zawierających produkty spożywcze, fizyczne zniszczenia towaru są relatywnie niewielkie, tym niemniej, ze względu na ryzyko skażenia mikrobiologicznego i chemicznego, uprawnieni zazwyczaj decydują się na utylizację całego ładunku. W takich wypadkach pojawiają się wątpliwości co do wielkości szkody poniesionej przez uprawnionego. Czy zamyka się ona w rzeczywiście zniszczonej części ładunku czy też dotyczy całego ładunku, ze względu na samo realne zagrożenie skażenia go. Szczególnie kwestia ta pojawia się w sporach przewoźników z ich ubezpieczycielami, ograniczającymi ochronę tylko do fizycznie zniszczonych części ładunku. Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpatrując taki spór, w wyroku z dnia 9 maja 2013 r. (sygn. akt  I ACa 111/13 ), stanął na tym drugim stanowisku i wskazał na konieczność aktywnego zachowania ubezpieczyciela w trakcie likwidacji szkody. W uzasadnieniu wyroku czytamy  :

Continue reading