W razie anulowania zlecenia przewoźnik ma prawo żądać odszkodowania

Przewoźnik jest uprawniony do żądania zapłaty utraconych korzyści od zleeniodawcy, jeżeli ten anuluje zlecenie przewozu (storno zlecenia). Ogólną zasadą  w polskim prawie jest reguła dotrzymywania zobowiązań. Jesli więc zawarta umowa nie jest wykonana, z przyczyn dotyczących zleceniodawcy, przewoźnik jest uprawniony do żądania rekompensaty – zapłaty utraconych korzyści, tj. tej kwoty której nie zarobił w wykonaniu zlecenia.

Zazwyczaj przewoźnicy pozostający w stałych relacjach ze swoimi zlecenodawcami rezygnują z dochodzenia tych roszczeń w imię kontynuowania współpracy. W przypadku opisanym w załączonym wyroku przewoźnik podjął trud prowadzenia procesu ze spedytorem, który wygrał w niemal 65% , z tej przyczyny że opinia biegłego różniła się od sporządzonych przez niego obliczeń. Wyrok jest prawomocny, ponieważ Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił złożoną przez pozwanego spedytora  apelację.  Tutaj pdf. wyroku : wyrok V GC 1179-14

reklamacja wysłana e-mailem nie jest skuteczna – wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

wagaSąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r. V ACa 861/15 potwierdził że nie wywołuje skutków prawnych reklamacja złożona przewoźnikowi drogą e-mailową. Zgodnie z art. 30 ust.3 mozna dochodzić odszkodowania za opóźnienie w dostawie ,jednak warunkiem wysuwania roszczeń w transporcie międzynarodowym jest uprzednie pisemne zastrzeżenie przesłane do przewoźnika. Reklamacja ta powinna byc złożona w terminie 21 dni od dnia wydania przesyłki i powinna mieć formę pisemną. Brak takiej czynności powoduje wygaśnięcie roszczenia z upływem 21 dni od dnia wydania przesyłki. W przypadku innych szkód w przewozie np. utraty przesyłki lub szkody w substancji przesyłki pisemna reklamacja zawiesza stosunkowo krótki (roczny) termin bieg przedawnienia tych roszczeń (art. 32 ust.2 Konwencji CMR). W pratkyce zastrzeżenia te przesyłane sa barzo często drogą mailową. Sąd potwierdził słuszne zapatrywanie , że zgłoszenie reklamacji w ten sposób następuję z naruszeniem przepisów o formie pismenej i e-mail nie spełnia wymgów formy pisemnej. W konsekwencji czynność nie jest skuteczna i roszczenia mogą wygasnąć wskutek upływu terminów przedawnienia. Poniżej skan orzeczenia 

wyrok w sprawie formy zastrzeżenia

Wtragnięcie emigrantów a wykazanie szkody w przewozie

wagaWobec trwającego kryzysu emigracyjnego, częste są wypadki wtargniecia nielegalnych emigrantów do naczepy. W przypadku ładunków zawierających produkty spożywcze, fizyczne zniszczenia towaru są relatywnie niewielkie, tym niemniej, ze względu na ryzyko skażenia mikrobiologicznego i chemicznego, uprawnieni zazwyczaj decydują się na utylizację całego ładunku. W takich wypadkach pojawiają się wątpliwości co do wielkości szkody poniesionej przez uprawnionego. Czy zamyka się ona w rzeczywiście zniszczonej części ładunku czy też dotyczy całego ładunku, ze względu na samo realne zagrożenie skażenia go. Szczególnie kwestia ta pojawia się w sporach przewoźników z ich ubezpieczycielami, ograniczającymi ochronę tylko do fizycznie zniszczonych części ładunku. Sąd Apelacyjny w Szczecinie rozpatrując taki spór, w wyroku z dnia 9 maja 2013 r. (sygn. akt  I ACa 111/13 ), stanął na tym drugim stanowisku i wskazał na konieczność aktywnego zachowania ubezpieczyciela w trakcie likwidacji szkody. W uzasadnieniu wyroku czytamy  :

Continue reading

Reklamacja wysłana e-mailem nie jest skuteczna – wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach

wagaSąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 10 czerwca 2016 r. ( V ACa 861/15) potwierdził, że na podstawie przezpisów Konwencji CMR nie jest skuteczna reklamacja przesłana do przewoźnika zwykłym e-mailem. Zgodnie bowiem z art. 30 ust.3 i art. i 32 ust.2 Konwencji CMR pisemna reklamacja złożona w terminie 21 dni do dnia wydania przesyłki jest warunkiem dochodzenia roszczeń odszkodowawczych za opóźnienie w dostawie przesyłki, a także w razie powstania innych szkód w przewozie, reklamacja taka wstrzymuje termin biegu przedawnienia roszczeń, np. o odszodkowanie za utratę przesyłki lub szkodę w jej substancji. Częstą praktyką jest zgłaszanie takich roszczeń drogą mailową. Zapomina się przy tym że e-mail nie może być traktowany, jako zachowanie formy pismnej, o której mowa w ww. przepisach. Reklamacja taka jest zatem bezskuteczna i nie wywołuje zamierzonego skutku w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Słuszne to zapatrywanie powterdził właśnie Sąd Apelacyjny swoim wyroku. 

Poniżej link ze skanem orzeczenia. 

wyrok w sprawie formy zastrzeżenia

Ubezpieczyciel musi wypłacić odszkodowanie nawet gdy przewoźnik nie wykaże pokrycia szkody.

wagaW sporach sądowych  z polisy OCP niektóre zakłady ubezpieczeń zwalczają roszczenia przewoźników wskazując, że warunkiem dochodzenia roszczeń przez przewoźnika jest efektywne pokrycie przez niego szkody, np. poprzez dokonanie przez uprawnionego do odszkodowania skutecznego potrącenia wartości szkody z należnosciami przewoźnika. A nawet w razie takiego potrącenia , kwestionuje się jego ważność odwołując się do instycji „uprawnionego” do odszkodowania, w rozumieniu Konwencji CMR, wytykając, że jakkolwiek do potrącenia doszło , to jednak dokonał go nieuprawniony podmiot. Z podobną sytuacją mieliśmy do czynienia w sprawie, która toczyła się przed Sądem Okręgowym w Warszawie za sygn. akt XVI GC 1855/13.  W wyroku z dnia 24 listopada 2015 r. Sąd uznał, że okoliczność ta jest bez znaczenia dla roszczeń przewoźnika z polisy OCP. Stanowisko to poprawia procesową sytuację przewoźników w sporze z ubezpieczycielami.  Continue reading

Nieważność kary umownej określonej „widełkowo”

wagaKary umowne powszechnie występują w zleceniach przewozowych. Co prawda mają one na celu zabezpieczenie należytego wykonania przewozum często jednak są pretekstem do „obcinania” frachtów za drobne, gospodarczo nieistotne naruszania. Kary te, ażeby wywoływały skutki prawnej,  powinny być jednak określone w taki sposób, ażeby już w chwili zawierania umowy było wiadome w jakiej wysokości  je zastrzeżono , na wypadek nienależytego wykonanie zobowiązania niepienięznego, np. za niepodstawienie pojazdu do załadunku, nieprzesłanie na czas dokumentów przewozowych spedycji etc. Określenie kary umownej w sposób „widełkowy” np.  w kwocie „do wysokości 100 %  frachtu” jest nieważne, bowiem narusza art. 483 § 1 kodeksu cywilnego.  Z przepisu tego wynika bowiem, że kara powinna być „określona” juz w chwili zawierania umowy, a nie później, według uznania uprawnionego.

Continue reading

AUTOCASCO w razie kradzieży pojazdu wraz z jego dokumentami

ID-10032942Pozostawienie dowodu rejestracyjnego w skradzionym pojeździe co do zasady zwalnia zakład ubezpieczeniowy od odpowiedzialności z tytułu ubezpieczenia pojazdu polisą AUTOCASCO. Takie jest przynajmniej dotychczasowe stanowisko Sądu Najwyższego. Choć, jak się zdaje, nie uwzględniało obecnego charakteru dowodu rejestracyjnego, który pełni obecnie, wobec wydawania karty pojazdu (gdzie wpisywani są kolejni właściciele), inną rolą niż w czasie gdy to orzeczncitwo się kształtowało. Reguła ta nie może być jednak uważana za bezwzględny dogmat. Każdą sprawę należy rozptrywać indywidulanie i okoliczności w jakich pozostawiono dokument w pojeździe może miec korzystne dla ubezpieczonego znaczenie.  Dokonanie kradzieży z zabezpieczonej należycie posesji pozwanego może wskazaną na wstępie ocenę zmieniać . Nie można bowiem takiego wypadku przyrównywać z zostawieniem dowodu rejestracyjnego pojazdu, w miejscu publicznym, ogólnodostępnym. A w takich sytuacjach orzecznictwo Sądu Najwyższego aprobowało zwolnienie się ubezpieczyciela z odpowiedzialności za pozostawienie dokumentów w pojeździe.

Continue reading

Nieważność kar umownych za opóźnienie w razie sprzeczności Konwencją CMR

Kary umowne w wykonywaniu międzynarodowych przewozów drogowych są powszechnie stosowane. Zamieszczane są w pojedynczych ID-10010655zleceniach przewozowych jak i w wielostronicowych „poważnych” kontraktach na stałe przewozy. W intencji twórców tych zapisów kary mają dyscyplinować przewoźnika i obciążać go ich ciężarem bez „zbędnych ceregieli”, w razie zdarzenia wskazanego w umowie. Czasem jednak zapisy te nie są skuteczne, a to wobec ich sprzeczności  z przepisami Konwencji CMR. Choć trzeba przyznać, że sądy bywały podzielone w tej kwestii i wydawały różne orzeczenia, to ostatnio widać postępującą stabilizację w kwestii dopuszczalności stosowania kar umownych za opóźnienie w dostawie.  Continue reading

Przedawnienie roszczeń w międzynarodowym transporcie drogowym (Konwencji CMR)

cropped-ID-10077991.jpgW prawie cywilnym obowiązuje zasada, że roszczenia z różnych tytułów (spowodowania szkody, niewykonania, nienależytego wykonania umowy) mogą być skutecznie dochodzone przed sądem tylko w określonym przez prawo czasie. Po upływie tego czasu, nazywanym okresem przedawnienia, dochodzenie roszczeń na drodze sądowej może być utrudnione lub w ogóle niemożliwe, zależnie od przepisów, które tę kwestię regulują. Utrudnione dlatego, że podniesienie zarzutu przedawnienia przez przeciwnika w procesie każe sądowi zarzut ten uwzględnić i oddalić nawet słuszne roszczenie, jako przedawnione. Niemożliwe, w sytuacji gdy roszczenie przez upływ określonego czasu całkowicie wygasa i ten bez względu na to czy w procesie ten zarzut zostanie formalnie zgłoszony , czy też nie. Z tym ostatnim wypadkiem mamy do czynienia na gruncie przepisów Konwencji CMR Continue reading

Prawo zatrzymania towaru przez przewoźnika w Konwencji CMR

ID-10073060W kontaktach z przewoźnikami, z różnym natężeniem, ale stale powraca pytanie o dopuszczalność zatrzymania ładunku, w sytuacji gdy zleceniodawca przewozu zalega wobec przewoźnika z należnościami z innych zleceń lub zachodzi obawa , ze nie wywiąże się z płatności za wykonywany przewóz. Co prawda w art. 57 Prawa przewozowego przewidziano dopuszczalność zastawu na przesyłce w celu zabezpieczenia roszczeń wynikających z umowy przewozu. Konwencja CMR , która w pierwszej kolejności ma zastosowanie do przewozu międzynarodowego, także przewiduje taką możliwość, jednak pod ściśle określonymi warunkami. W sprawie takiej wypowiedział się wprost Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2003 r. (sygn.akt I ACa 696/03) Continue reading